maandag 30 juli 2012

DIY: Schelpenkrans

Tijdens onze vakantie in Florida hebben we al heel wat schelpen verzameld. Vooral op Fort de Soto bij St Petersburg en op Sanible Island hebben de kinderen veel bij elkaar geraapt.


Ze vormen een mooie vakantieherinnering. Toch waren het er wel heel veel. Ik bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn om er iets van te maken. Het idee van een schelpenkrans was snel geboren.

Om dit te kunnen maken heb je het volgende nodig:

  • Schelpen
  • Krans
  • Lijmpistool
  • Breed lint

Een lijmpistool had ik nog liggen. Bij de Action scoorde ik een krans. Voordat ik begon met lijmen, verdeelde ik de grote schelpen rondom de krans, op de manier waarop ik het wilde vastplakken.

Daarna was het alleen maar een kwestie van vastplakken. Hm, ik ben alleen zelf niet zo goed met zo´n lijmpistool, want ik kreeg toch regelmatige en klodder gloeiendhete lijm op mijn vingers. Op mijn rechterduim zit nu een blaar :) Toen ik het grootste deel van de krans beplakt had, kwam ik erachter dat ik weliswaar heel veel grote schelpen had, maar dat ik wel wat meer kleintjes kon gebruiken om de hier en daar wat hoekjes en gaatjes op te vullen. Gelukkig zijn ze niet duur en had Xenos er genoeg staan.

Terwijl ik de kleintjes aan het plakken was, bleef ik wel steeds weer een plekje zien, zoals het altijd gaat wanneer je met je neus ergens bovenop zit. Maar tenslotte vond ik het wel genoeg. Dit was het resultaat:

 diy: schelpenkransdiy: schelpenkransEn wat vind ik het toch leuk om zelf dingen te maken. Vaak heb ik wilde plannen, maar in praktijk komt er minder van dan ik zou willen. Toch maar eens nadenken over een volgend projectje :)

zaterdag 28 juli 2012

Gratis

Als echte Hollander moet je toch wel van gratis houden, toch? Ik hou er in ieder geval wel van en wil via internet nog wel eens een couponnetje invullen voor een gratis product. Ik doe dit alleen wanneer dit snel en simpel gaat. Ik wil er geen ellenlange vragenlijsten voor invullen of andere rare fratsen voor uithalen. Want dan is het gratis, toch niet zo gratis. Dan kost het je tijd en tijd is ook wat waard.

Je hebt allerlei sites die acties bijhouden. Een van de sites waar ik wel eens kijk is deze. Het is niet echt een heel overzichtelijke site, maar meestal staan nieuwe acties er snel op. Soms vergeet ik wekenlang om er te kijken, soms zit ik er een paar keer achter elkaar. En dan... dan kan het zomaar gebeuren dat er op een vrijdagochtend drie dikke enveloppen in de bus liggen. Na de enveloppen achterdochtig betast te hebben, maakte ik ze open. En kijk! Da’s nou eens gezellig post openmaken. Ik haalde er een tijdschrift uit, receptenkaartjes van Silvo en een tubetje tandpasta. Leuk!

Het tijdschrift Fab is gericht op vrouwen van 35+. Ik koop zelf al een tijdje geen tijdschriften meer. Ik lees ze alleen wanneer ik ze krijg of, zoals nu, gratis opgestuurd krijg. En zelfs dan kan ik er soms niet eens meer doorheen komen.

Ik val binnen de doelgroep van Fab, maar als er iets is dat de 35+ vrouw kenmerkt (zeg in mijn geval rustig 40+), dan is het dat ze er al zo’n 25 tot 30 jaar tijdschriften lezen op heeft zitten. Ik begon zelf op ongeveer mijn tiende met de Tina en de Yes. Toen las ik al stukjes over relatieproblemen, beautygeheimen, de nieuwste mode, make-up, enz. Zo rond mijn twintigste had ik er nog geen genoeg van en verslond ik tijdschriften. Dat is nog wel even gebleven. Maar op een gegeven moment begon de verzadiging op te treden. En dat gevoel van verzadiging bekroop me ook weer bij het lezen van Fab.

Weer een artikel over een stel met een open relatie, interviews met vrouwen die het roer om hebben gegooid en een paar bladzijdes vol met killer heels (want iedere vrouw is toch dol op schoenen?). En dat allemaal overgoten met het welbekende sex-and- the-city-achtige sausje, van wat zijn we toch modieus en slim. Wat houden we toch van uitdagingen en wat hebben we het druk, druk, druk (want dat is status, hè). Het voelt allemaal aan als een grote déjà vu.

Dat de Fab speciaal op 35+ vrouwen is gericht, maakt het in mijn ogen alleen nog maar beperkter. Want als het goed is weet een 35+ vrouw ondertussen wel wie en wat ze is. En daarom hoeft ze zich niet meer continue te identificeren met leeftijdsgenoten. Tenminste, dat geldt voor mij. Ik wil niet alleen maar artikelen over leeftijdsgenoten lezen. Ik vind een artikel over een achttienjarige of een zeventigjarige net zo, of misschien wel interessanter.

Nou ja, tussen Fab en mij wordt het duidelijk niets. En dat geeft niet. Op internet valt er genoeg te lezen! O, en het is natuurlijk gratis.

donderdag 26 juli 2012

Stroop door je aderen

Hoe heb ik het zo kunnen kiezen. Om juist met deze hitte aan een 30 day challenge van 30 day shred te beginnen. Vooral vandaag heeft mijn lichaam het moeilijk Mijn benen voelen aan als pudding en het lijkt wel alsof er dikke stroop door mijn aderen blubbert. Ik wil niet. Ik wil niet bewegen en als idioot met mijn armen en benen op en neer flapperen. Het menselijk lichaam is gewoon niet gemaakt voor dit soort inspanningen bij dit soort temperaturen. Toch?

Maar ja, ik ben ook eigenwijs, hè. En ik moet en zal en wil dit afmaken. Ook al HAAT ik jumping jacks. Ook al haat ik push ups en kan ik zelfs de vrouwenvariant (met mijn knieën op de grond) niet goed. Maar ik zal het afmaken, hoor je. En let maar op, straks dan zie je de resultaten. Echt, je zult nog eens raar opkijken.

Hm, maar ik ben dus nog maar op dag zeven hè? Waarom ben ik hier nou niet mee begonnen toen het zo regende. Waarom??? Ik hoor op een ligbed in de tuin te liggen. Of ik had lekker kunnen poedelen in het zwembad zoals zoon.

Nah, ik hou jullie maar weer op de hoogte. Later weer een berichtje, maar dan van mijn dunnere, sportievere, sterkere zelf. Want daar gaat het natuurlijk allemaal om, hè. Even een beetje karakter tonen, Regina...

dinsdag 24 juli 2012

Moerbei

We hebben heus niet alleen maar palmbomen in de tuin, hoor. We hebben ook een moerbeiboom. Ieder jaar plukken we daar wel wat vruchten van om op te eten. Maar stom, eigenlijk heb ik er nooit bij stilgestaan dat het echt eten is, dat je daar iets van kunt bereiden. Zoals cake Of dat je het in een smoothie kunt verwerken. O, en wat dacht je van moerbei-appeljam? Of… of je doet het in de yoghurt.
Want het is veel te warm, hoor, om ingewikkeld te doen.
Ik ben op dag vijf van mijn 30 day challenge en het sporten nog niet moe. Diëten is niet mijn sterkst kant, maar ik probeer toch meer en meer gezonde dingen in mijn eetpatroon te verwerken. Ik heb dus wat moerbeitjes geplukt (je krijgt er wel errug  blauwe vingers van), geprakt en door de yoghurt gedaan. Een schepje honing voor de zoetigheid en klaar! Heerlijk en gelijk wat vitamientjes binnen.
Hond L. is trouwens ook dol op moerbeibesjes. Maar ja, waar is hij niet dol op, hè? ;)
moerbei

zondag 22 juli 2012

We hebben meer palmbomen nodig…

Hubby had bedacht dat hij het zwembad voor de kinderen wilde neerzetten. Vorig jaar was het weer zo slecht dat we niet eens de moeite hebben genomen. Dit jaar was een twijfelgeval. Het weer was nu goed, maar voor hoe lang... We hebben het zwembad altijd op een vaste plek staan, maar het viel ons op dat er dit jaar wel erg weinig zonlicht kwam. Dat kwam door de beukenboom die midden in onze tuin stond. De boom die steeds meer ruimte en licht innam  en nog láng niet uitgegroeid was.

We hadden het er al vaker over gehad om de boom er maar uit te halen, maar ergens vonden we dat zonde en ja, zelfs zielig voor de boom. We gingen dus niet daadwerkelijk tot actie over en de boom werd ieder jaar een stukje groter. Vandaag besloot Hubby dat het genoeg geweest was. De boom moest eruit. Op de plaats waar hij nu stond, zou een (lagere) palmboom komen. We hebben in de tuin immers ‘maar’ één palmboom en dat kan natuurlijk niet ;)

De pubers werden van de bank afgeplukt en er werd een elektrische zaag bij de buren geleend. Na flink wat uren werken, door mijn drie mannen en een aangewaaid vriendje (ik verzorgde de foto’s, de hond en het eten voor de BBQ ;D), was er geen boom meer, alleen een kort stammetje. Terwijl het zwembad volliep en de BBQ werd aangestoken, werd er nog gewerkt om de stam uit te graven. Maar dát is een behoorlijk werk. Werk wat op dit moment nog niet helemaal gedaan is en waar Hubby, as we speak, nog steeds druk mee is. De pubers… tja die zijn aan het zwemmen.

Afgelopen nacht klaagde Hubby over slapeloosheid. Iets waar hij wel vaker last van heeft. Ik durf te wedden dat hij vannacht slaapt als een roos. :)

vrijdag 20 juli 2012

Couch potato

Ik was zo op de goede weg. Door me wat meer te richten op sport en gezond eten was ik zo´n 12 kilo kwijtgeraakt. Hoewel ik er bij lange na niet was, voelde ik me een stuk beter. Ik had meer energie, voelde me minder dik en mijn kleding zat net wat beter.

Het sporten begon me helaas een beetje tegen te staan. Niet het sporten zelf, maar de tijd dat het kostte. Tja, zo gaat het nu eenmaal. Het leven bestaat uit keuzes maken en als je ergens voor kiest moet je opofferingen maken. En in dit geval kostte het me vooral heel veel tijd. Tijd dat ik ook anders kon besteden, misschien wel béter kon besteden, vond ik op een gegeven moment. Dus ik heb het sporten even op de laatste plaats gezet, wat uiteindelijk betekende dat ik van minimaal 7 uur in de week sporten naar ongeveer 2 uur in de week sporten ging. En dat is, voor mij als couch potato, echt niet genoeg heb ik gemerkt. Ik werd weer dikker en wanneer ik in de spiegel keek, zag ik dat ook. Maar wat ik vooral erg vond, was dat ik me net een zak aardappelen (aardappelen is het thema vandaag ;D) voelde. En dat is een heel vervelend gevoel!

Het moet anders, heb ik besloten. Daarom heb ik mijn 30 Day Shred dvd van Jillian Michaels maar weer eens afgestoft.

Het mooie aan deze workout is dat hij maar zo’n 20 minuten duurt, maar erg goede resultaten geeft. 30 Day Shred bestaat uit cardio en spierverstevigende oefeningen. Er zijn 3 levels. Het is de bedoeling dat je ieder level 10 dagen doet. Als het goed is, lijkt je lichaam na 30 dagen niet meer op een zak aardappelen, maar iets meer op het ideale figuur wat je van jezelf in gedachten hebt.

30 day shred

Ik heb deze workout in het verleden al regelmatig gedaan, maar nog nooit 30 dagen achter elkaar. Ik denk dat het misschien juist wel goed is om tussendoor een dag pauze te nemen, maar dit keer doe ik het niet. Want om het een beetje spannend en interessant voor mezelf te houden maak ik er een 30 dagen challenge van. En nu maar hopen dat ik net zulke mooie resultaten behaal als deze mensen.

Ik hou jullie op de hoogte ;)

woensdag 18 juli 2012

Film: We need to talk about Kevin

Een van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb. Ik heb vanaf het begin ademloos zitten kijken (en ondertussen, bijna zonder dat ik het in de gaten had, een ongelooflijke stapel strijkgoed weggestreken ;D).
De film gaat over de nachtmerrie van iedere ouder. Stel dat je een kind krijgt waar je niet als vanzelf van houdt. Wanneer je erachter komt dat moeder- of vaderliefde helemaal niet zo vanzelfsprekend is als de meeste boeken en films ons doen geloven?
In heb begin van de film lijkt het alsof Kevin een vervelend en zelfs slecht kind is dat gewoon eens een draai om de oren moet krijgen. Maar gaandeweg zie je dat de oorzaak bij de moeder ligt. Dat ze steeds net de verkeerde keuzes maakt. Dat haar glimlach naar haar kind gekunsteld is, dat ze liefde forceert, maar niet echt voelt. Dat ze wel voor hem wil zorgen, maar zich niet voor hem wil opofferen. En het kind... het kind reageert daarop, in steeds extremere mate. Ik kan het me zelf niet voorstellen dat je niet van je eigen kind kan houden. Ik neem aan dat het wel kan voorkomen, maar voor mij lijkt het dan toch een soort foutje van de natuur. Ja, dat is het woord: onnatuurlijk. Maar dat het voorkomt, dat is wel zeker.
De film is zo gemaakt dat ik meevoel met moeder en kind. Maar tegelijk voelde ik boosheid. Vooral naar de moeder toe. Wanneer ze weer net de verkeerde keuze maakt. Ook begreep ik niet dat ze haar kind niet eens goed vastpakte en een stevig knuffelde. En waar is vader in het verhaal? Vader lijkt van zijn kind te houden, maar tegelijkertijd schiet hij te kort. Hij sluit zich (bewust?) af voor alle problemen rondom Kevin. Hij steunt zijn vrouw niet wanneer ze het over de problemen heeft en zegt dat ze overdrijft. Voor Kevin is hij meer een vriend dan een vader.
´We need to talk about Kevin´ is wat mij betreft een absolute aanrader. Zeker wanneer je van psychologische thrillers houdt. En nu wil ik het boek ook lezen. Ik ben ontzettend benieuwd!
We need to talk about Kevin



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...