dinsdag 28 augustus 2012

Klussende mannen

Ik ben een zomermens, geen herfstmens. Tenminste, zo is het altijd al geweest. Maar sinds enkele weken heb ik niet meer zoveel zin in de zomer en verlang ik naar de koelte van de herfst. Het zal vast door de titel van mijn blog komen. Ik groei er al het ware naar toe, denk ik ;)

Op de een of andere manier blijft het wat klam in huis, ook al hebben gewoon bijna altijd alle deuren en ramen openstaan. Het gevoel van benauwdheid wordt versterkt doordat er door het hele huis meubelstukken en andere spullen staan. Dit alles komt uit de twee kamers komen waar Hubby onlangs één kamer voor jongste van heeft gemaakt. Waarschijnlijk kunnen we alles binnen een paar dagen terug zetten, maar nu wordt er nog aan de kamer gewerkt.

En over Hubby gesproken... Na een relatie van eenentwintig jaar blijkt hij een stiekeme klusser te zijn. Goed, hij behangde al wel eens een muurtje en hij hing al planken op, maar een muur doorbreken en een nieuw muurtje bouwen op de plaats waar de deur heeft gezeten? De elektriciteit omleggen? Laminaat leggen? Ha, hij doet het allemaal. Ik ben blij verrast en ben al plannen aan het maken voor een algehele verbouwing ;) 

De kinderen helpen hun vader regelmatig. Het mogen natuurlijk geen watjes worden, hè? ;) Maar zonder dollen, het zal vast erg ouderwets van me zijn, maar ik vind het altijd een beetje jammer wanneer een man verkondigt dat hij nog geen verfkwast kan vasthouden. Mijn kijk op die man veranderd dan stiekem toch een beetje. Tja, ik kan er niets aan doen. O, en voor degene die nu afkeurend hun wenkbrauwen optrekken; ik kan zelf wel degelijk een kwast vasthouden. Maar met drie mannen in huis, komt het er gewoon niet meer van. Nee, echt!

Hoe dan ook, het zag er om te beginnen  behoorlijk beroerd uit.

Op de achtergrond van de eerste foto zie je nog de muurschildering die ik ooit gemaakt heb. Er viel niet alleen een giraf te bewonderen, maar ook neushoorns en… O, ik besef nu ineens dat ik een paar foto’s van de muren had moeten. Nah, te laat… :(

Jongste is nu wel te oud voor muren in Afrikastijl. De muren zijn nu wit en zullen straks opgefleurd worden door posters van zijn helden (eh Eminem). Hubby gaat morgen beginnen met het leggen van het laminaat en als het goed is kunnen we daarna alles weer terugzetten. En dat zou betekenen dat ik niet meer over van alles en nog wat hoef te klimmen wanneer ik naar zolder moet of naar de badkamer wil gaan. We hebben nog een week te gaan voor het nieuwe schooljaar. Jongste kan er straks met zijn nieuwe kamer hopelijk weer helemaal tegenaan!

donderdag 23 augustus 2012

Vijftig tinten grijs–The end

Met ‘the end’ bedoel ik niet dat ik het boek heb uitgelezen. Nee, zover heb ik het niet gered. Ik ben tot bladzijde 127 gekomen. En ik heb besloten dat ik geen enkele minuut van mijn leven meer ga spenderen aan dit boek. Want allemaggies, wat is het slécht geschreven. En wát irriteert het boek me.

Allereerst de taal… De hoofdpersoon roept om de paar zinnen: Goede genade! Mijn hemel! Of: Mijn hemel, ik denk dat ik ga flauwvallen! (en ja, in de alinea hierboven zei ik allemaggies, maar hé, dit is maar een blog dat per dag door 2,3 personen wordt gelezen en ik krijg er zeker niet voor betaald.)

Ik wist al van te voren dat Christian de donkere, rijke, zeer aantrekkelijke zakenman is die graag domineert, maar toch kan ik niet tegen dat bevelen van hem, dat koppige zwijgen en dat dingen duidelijk maken met een hoofdknik. Man, doe normaal. Heeft je moeder je niet opgevoed? Als IK met jou te maken had, zou ik zeggen, steek die helikopter in je #@%, ik ga wel lopen! ;)

Herhalingen, herhalingen, herhalingen! Ik vind het bloedirritant dat de hoofdpersonen elkaar steeds bij de naam noemen. In het werkelijke leven zijn het meestal slechte verkopers die dit doen. Ook worden andere zinnen en woorden steeds herhaald. Ik heb me meerdere keren afgevraagd waarom een redacteur dit er, bij het lezen van dit boek, niet uit heeft gehaald.

Ook de vertaling van dit boek is knudde. Ik ben zelf absoluut geen taalpuritein, maar eh ‘opgewondenheid’ in plaats van ‘opwinding’? Ik vind het niet klinken. En zo kwam ik nog meer beroerd Nederlands tegen.

Binnen de 127 bladzijden zijn de hoofdpersonen twee keer met elkaar naar bed geweest én heeft Christian de SM-kamer aan zijn liefje laten zien. Ook heb ik even doorgebladerd naar een SM-passage, voor het geval ik iets wereldschokkends zou missen. Is het boek werkelijk zo taboedoorbrekend? Tja, wat mij betreft niet. Het zijn alleen maar woorden. Een goed schrijver zou meer weten te maken van ‘alleen woorden’ door het neerzetten van de sfeer en de hoofdpersonen, maar deze schrijfster heeft dit wat mij betreft niet onder de knie. Daardoor doet het me niets wanneer ik lees dat Christian en Anastacia seks hebben. Ik had de passages met net zoveel interesse gelezen wanneer het ging over het schillen van aardappelen, om maar iets te noemen.

Conclusie: Sla deze hype gerust over! Misschien dat dit boek wel leuk is voor jonge meiden. Ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger ook graag de bouquetreeks las. De schrijfstijl doet erg aan deze boekjes denken, al denk ik, zonder dollen, dat dit nog een stuk slechter is geschreven.

Vijftig tinten grijs

maandag 20 augustus 2012

Vijftig tinten grijs


Vijftig tinten grijs is geschreven door E.L. James en het eerste deel van een erotische trilogie. De boeken worden ook wel mamaporno genoemden en zijn nu al een grotere hit dan de boeken van Harry Potter. Waarom de boeken zo speciaal zijn? Ik weet het niet, want ik heb ze nog niet gelezen. Wel weet ik dat we de laatste tijd om de oren worden geslagen met berichten over deze boeken. Een kleine greep:

Een hotel in Engeland heeft de bijbels vervangen door het boek ‘Vijftig tinten grijs’. De hoteleigenaar vond de bijbel niet meer bij deze tijd passen. Hij dacht dat veel mensen het boek ‘Vijftig tinten grijs’ niet zouden durven kopen en blij zouden zijn wanneer ze ontdekten dat het in hun nachtkastje lag. (klik).

Britse oma’s dol op vrouwenporno.
Een Britse liefdadigheidsvoorziening voor bijziende oude van dagen, zegt dat de audioversie van het boek bij hen een grote hit is. Vooral vrouwen ouder dan 70 vragen specifiek naar dit boek (klik).

Tieners jatten mamaporno van nachtkastje.
Voor een tiener is niets zo spannend als iets wat ze niet mogen lezen. ‘Vijftig tinten grijs’ wordt dan ook veelvuldig van het nachtkastje van moeders gejat (klik).

Mannen kunnen hitsig geworden vrouw niet aan.
Haha, om dit bericht moest ik heel erg lachen. Ik kan me er niets bij voorstellen dat je door het lezen van een boek je man ineens de slaapkamer in sleept om allerlei kinky dingen met hem uit te spoken die je normaal niet doet. Maar ach, wie weet :) Ik hou jullie op de hoogte. (klik).

Babyboom dankzij ‘Vijftig tinten grijs’?
Het is nog niet zeker, maar men vermoedt dat er dankzij het boek wel eens een babyboom aan kan komen (klik).

Er komt een film, een lingerielijn, een make-uplijn en nachtkleding. Eigenlijk gaat het me hierbij al een beetje tegenstaan, want ik vind het verdacht veel lijken op massahysterie. Maar tegelijkertijd ben ik nieuwsgierig geworden. Zijn de boeken echt verslavend, zoals ik al vaak gehoord heb? Of zijn ze werkelijk zo slecht geschreven, zoals anderen weer zeggen? Ik wil mijn eigen mening kunnen vormen. Dus daarom begin ik vandaag in deel 1. Nou, het zal mij benieuwen!

zaterdag 18 augustus 2012

Myfitnesspal

Eigenlijk heb ik het niet op diëten. Ieder dieet helpt, zolang je het volhoudt. Maar juist dat volhouden op de lange termijn is bij mij nogal een probleem. Tja, en het is natuurlijk beter om je leefstijl te veranderen. In mijn ogen veel verstandiger dan een of ander crashdieet.

Makkelijk gezegd. Maar nu dus ook nog doen. Sporten, dat zit er bij mij wel aardig in. Ook weet ik maar al te goed hoe ik gezond moet eten en welke keuzes ik moet maken wanneer ik door de supermarkt loop. Maar nu moet ik het ook doen, hè? Tussen iets weten en het ook daadwerkelijk in praktijk brengen, zit bij mij een gapende kloof!

Eet ik dan zoveel? Op zich valt het wel mee. Als ik iets eet, is het nooit in grote hoeveelheden. Maar... ik ben dus wel van het grazen. Vooral vanaf ’s middags een uur of drie wil ik nog wel eens de keukenkastjes opentrekken voor een handje chips, een paar snoepjes of een stukje kaas. En daar dames en heren, word ik dus dik van!

Ik moet me bewuster worden van wat ik eet. En dat wordt mijn volgende 30 dagen challenge; de komende tijd ga ik alles wat ik eet op myfitnesspal bijhouden. En daarbij ga ik proberen om onder de, aan mij geadviseerde aantal calorieën te blijven.

Ik ken myfitnesspal al langer en vind het een erg fijne en gebruiksvriendelijke site. In het verleden heb ik ook wel eens geprobeerd om een eetdagboek op valtaf.nl bij te houden, maar op de een of andere manier heb ik daar nooit kunnen aarden. Myfitnesspall is een Amerikaanse site, maar blijkbaar zitten er nogal wat Nederlanders op, want de database die je kunt gebruiken voor het bijhouden van je eetdagboek barst van de Nederlandse producten. Stroopwafels van de Aldi? Staat erin! Chocolade van de Lidl? Ja hoor! En ook de producten van de AH zijn er genoeg te vinden.

myfitnesspalJe moet je wel even registreren. Daarna kun je je gegevens invullen en hoeveel en in welk tempo je wilt afvallen. Vervolgens krijg je te zien hoeveel calorieën je per dag mag eten. Je kunt op je eigen pagina bijhouden wat je eet. Ook kun je je beweging invoeren. Dit wordt dan verrekend met het aantal calorieën dat je per dag mag hebben. Tussendoor krijg je steeds te zien hoeveel calorieën je voor die dag nog over hebt. O, en ook heel handig; je kunt bijhouden hoeveel glazen water je drinkt. Tenslotte kun je ook een gratis app op je telefoon zetten.

eetdagboek

sportdagboek

Mijn 30 day challenge houdt in dat ik me aan mijn dagelijkse hoeveelheid calorieën houd en vooral ook dat ik alles, maar dan ook echt alles invul in mijn eetdagboek. En verder ga ik jullie lastigvallen met mijn vorderingen, want dat werkt voor mij als een stok achter de deur.

Ja, en ik begin er uitgerekend tijdens het warmste weekend sinds 1994 mee. Vandaag wordt het tot 35 graden in het binnnenland, morgen tot 36 graden! Wij zijn op dit moment erg blij met onze huiskamer en tuin op het noorden. De ventilator in de huiskamer draait overuren. Het zwembad in de tuin wordt ook door Hubby en mij regelmatig gebruikt. Als ik naar buiten ga, smeer ik me in, maar goh, misschien moet ik ook eens nadenken over een face-kini.

Behalve geen stomme dingen doen met deze hitte, doen we vooral zo normaal mogelijk. Het huis staat nog steeds op zijn kop vanwege het klussen van Hubby en ook vandaag zal hij het een en ander doen. En ik ga zo met oudste mijn dvd van Jillian Michaels doen. Maar dan wel onder de draaiende ventilator met daarna een sprong in het zwembad!

vrijdag 17 augustus 2012

Mijn 30 day challenge is afgelopen!

Vandaag was het de laatste dag van mijn 30 day challenge. Voor degene die het niet mee heeft gekregen: ik zou dertig dagen lang sporten met 30 day shred van Jillian Michaels.

Is het gelukt? Ja, en nee. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik 3 keer heb moeten missen. Niet omdat ik geen zin had en zelfs niet omdat het te warm was (en dat was het natuurlijk wel, zeg!). Maar gewoon omdat het leven in de weg kwam. Er werd hier een bbq gegeven, er waren logés en er was een klein verbouwinkje (over die verbouwing later meer, want wat ben ik trots op hubby ;D). En ondanks het feit dat het zomervakantie is, ben ik ook een aantal middagen op pad voor Hum.anit.as geweest. Bovendien moest ik ook gewoon werken. Soms zat er dus niet genoeg uren in de dag.

Toch ben ik heel blij en tevreden. En vind ik het uiteindelijk geslaagd. Ik ben met deze challenge begonnen om het sporten een nieuwe impuls te geven en met minimaal 6 dagen in de week sporten is dit zeker gelukt! Ik zit er weer helemaal in en ik vind het fijn!

Mijn conditie is aanmerkelijk verbeterd. Toen ik in het begin met de dvd meedeed, moest ik halverwege het touwtje springen of de jumping jacks opgeven. Nu kan ik het met gemak afmaken. Thuis merk ik dat ik niet meer zo sta te hijgen wanneer ik twee trappen opklim om bij de wasmachine te komen. Ik ben geloof ik maar een klein beetje afgevallen, maar wanneer ik in de spiegel kijk zie ik vooral dat alles wat steviger is. Ook sta ik ongemerkt rechter op.

Ook leuk; de kinderen doen heel regelmatig mee. Zien sporten, doet sporten, hoeveel bewijs wil je nog? ;) Hoewel de dvd op het eerste gezicht een vrouwendvd lijkt, is niets minder waar. De oefeningen zijn behoorlijk pittig en er staan echte basisoefeningen op die voor mannen ook nut hebben: opdrukken, situps, touwtje springen, jumping jacks, oefeningen met gewichten, enz. Wel vonden mijn jongens Jillian erg irritant met haar geklets ;) Zelf waren ze ook niet al te rustig in mijn klasje, haha, maar dat zal ik ze maar vergeven. Ik ben al blij dat ze zo sportief bezig zijn.

Ik ga nu lekker verder met sporten, in ieder geval 5 dagen per week. De volgende dvd van Jillian ligt al klaar:

ripped in 30

O, en ik ga een nieuwe challenge beginnen. Ik wil nu mijn eetgewoonten aanpakken. Het een heeft natuurlijk te maken met het ander. Als ik straks ook wat gewichtsverlies wil, zal ik meer moeten doen dan sporten. Ik moet nog even kijken hoe ik dit precies ga doen (ja, minder eten, duh!). Hier later meer over!

zaterdag 11 augustus 2012

Zomer!

Vandaag een dag met oma, neefjes, vriendjes en BBQ. Af en toe verschool de zon zich achter de wolken, maar als hij weer tevoorschijn kwam, was het ook volop zomer!

Oudste en neefje vermaakten zich prima in het zwembad.



woensdag 8 augustus 2012

Kwijt

Ik was even bij de wasmachine boven geweest en kwam weer beneden. Ik keek om me heen waar hond L. was. Niet in de huiskamer. Niet op zijn vaste plekje in de tuin. Grrr, liep hij soms weer achter het tuinhuisje te dweilen? Of had hij zich misschien in een onhandige positie tussen het zwembad en de heg gemanoeuvreerd?
Na een korte inspectieronde wist ik het: hond L. was kwijt. Hij had door de heg weten te ontsnappen. Ik alarmeerde direct Hubby en de twee zonen en we begonnen een grootse zoekactie. Ik sprong op mijn fiets, oudste sprong op zijn mountainbike, jongste vloog op blote voeten de deur uit en hubby nam de auto.
We zigzagden door de buurt, ieder onze eigen route. Terwijl ik door de straten speurde voelde ik me vreselijk rot. Bijna net zo rot als toen mijn kinderen klein waren en kwijt waren. Toen ze op de leeftijd waren dat je tegen ze riep: “Je mag wel naar buiten, maar dan moet je voor blijven, hoor! Ik wil je vanuit het raam kunnen zien!” En dat je dan later keek en dat ze dan gewoon verdwenen waren. En terwijl je je door de straten spoedde, gingen de meest vreselijke dingen door je hoofd.
Terwijl ik nu door de straten fietste en om heen keek, op zoek naar een afvallige blonde hond, dacht ik ook de vreselijkste dingen. Wat als hij onder een auto gekomen was? Of stel dat hij meegenomen was door mensen, mensen die hem wilden houden? Want hond L. laat zich gemakkelijk aanhalen en vindt iedereen lief. En iedereen vindt hem ook lief. Of wacht... misschien... Mijn gedachten stopten abrupt toen ik een roerloze hond op de stoep zag liggen. Shit! Was dat hond L? Had iemand hem aangereden en langs de kant van de weg gelegd? Groot was mijn opluchting toen ik zag dat het een andere hond was die gewoon lag te slapen. Ik fietste verder, nu in de richting van ons huis. Even kijken of een van de andere gezinsleden hond L. had gevonden. Zo niet, dan zou ik de politie bellen.
Gelukkig wist Hubby te melden dat hij hem had gevonden. Een paar kinderen uit de buurt hadden hond L. zien lopen en hem aangelijnd. Ze waren met hem rondjes blijven lopen, in de hoop dat de eigenaar op zou komen dagen.
Hond L. werd naar zijn plek gestuurd. Wij spraken boze woorden tegen hem. We vonden allemaal dat hij heel schuldig keek en we dachten dat hij wel begreep dat hij stout was geweest. “Nu laat hij het voorlopig wel,” zei Hubby nog.
Een paar uur later was hij weer verdwenen. Dit keer wisten we hem te pakken te krijgen voordat hij de weg over kon steken. En opnieuw was ik boos. En opnieuw werd hij naar zijn plaats gestuurd. Want weet je, ik hou er niet van wanneer iemand waarvan ik hou kwijt is. Ik wil gewoon altijd weten waar ze zijn. Hond L. ligt dus voorlopig aan een touw in de tuin. Eigen schuld, hond L.!

maandag 6 augustus 2012

Dikke mist

Zondag deden we niet veel, maar waren we toch overal en nergens. Tijdens onze Japanse tour (onze specialiteit) deden we o.a. Enkhuizen en Bataviastad aan. En we liepen met hond L. langs het water. Toen we thuis waren, was ik doodmoe en dat ben ik nu nog steeds. Niet normaal natuurlijk en ik denk dat het komt doordat ik momenteel nogal last van hooikoorts heb. Mijn neus zit dicht, ik nies me gek en mijn keel is steeds dik. Nu heb ik alles in huis; allergiepillen en speciale spray. Ik heb namelijk allerlei vage allergieën die de ene keer erger opspelen dan de andere keer.

Ooit liet ik me testen. Daar kwam uit: appels, voorjaarsbomen, katten en… nog iets, maar dat ben ik alweer vergeten. Ik weet zeker dat niet eens alles duidelijk werd door de test, want mijn lichaam wordt bijvoorbeeld ook gek wanneer ik cola light drinkt. En er zijn meer  (vooral erg bewerkte) voedingsmiddelen waar ik op reageer.

De kattenallergie was  destijds voor mij geen reden om onze kat weg te doen. Dat zou ik pas doen wanneer ik happend naar adem op de grond zou liggen. Blij dat ik hem niet weg heb gedaan, want volgens mij is mijn kattenallergie weer overgewaaid. 

Ook dat van de voorjaarsbomen klopt niet meer. In het voorjaar voel ik me prima. Juist nu, in augustus, voel ik me slecht. Ik heb op Google gezocht en daar kwam uit dat in deze periode allerlei grassen bloeien en dat veel mensen daar allergisch voor zijn. Nou, dat sluit mooi bij de rest aan, want ik krijg momenteel ook jeuk aan mijn voeten wanneer ik door hoog gras loop (en dat gebeurt nogal veel met hond L.).

Het lijkt alsof er een dikke mist in mijn hoofd hangt; ik kan niet helder meer denken. Ik voel me hangerig, grieperig en sloom! Ik durf het bijna niet te zeggen, maar wat zou het fijn zijn wanneer het even hard ging vriezen, zodat al die grassen de pijp uit gingen. Maar het is natuurlijk nooit goed, hè. Als echte Nederlander valt er altijd weer wat te klagen ;)

zaterdag 4 augustus 2012

Malibu Bay Breeze

Een receptje voor een heel lekker, gemakkelijk te maken en zomers drankje.

Malibu Bay Breeze

Nodig:

  • Malibu
  • Ananassap
  • Cranberrysap
  • Ijsblokjes

Malibu Bay Breeze

Doe een laagje rum in het glas. Daarna flink wat ijs. De rest van het glas afvullen met voor de helft ananassap en de andere helft cranberrysap. Roeren. Decoreer eventueel met een schijfje limoen, een framboos of een aardbei. Steek er een rietje in en… Klaar!

Malibu Bay Breeze

Geniet ervan!

Malibu Bay Breeze

woensdag 1 augustus 2012

Zomer

Vandaag was het zomaar ineens weer zomer. De wetenschap dat het morgen alweer afgelopen schijnt te zijn met het warme weer maakt dat ik er extra van wil genieten. Goh, het is vandaag alweer augustus. En daarna september en dan komt… Nee, niet aan denken.

Wij gedijen hier goed op het vakantieritme. Tenminste, hubby moet nog een stukje werken. Maar de kinderen slapen ´s morgens uit en ik sta om 07.00 op om alvast een paar uur te werken. En wat is het heerlijk om op te kunnen staan, de hond uit te laten en gewoon aan het werk te kunnen. Geen gedoe met verdwenen schoolboeken, schoolformulieren die op het allerlaatste moment ingevuld moeten worden, lunchtrommels en weet ik al niet meer.

We hebben al de nodige BBQ´s achter de rug. Ik wil er in de avond ook nog wel eens een cocktailtje ingieten. Na een Mojito is deze toch ook wel heel favoriet (zal deze week eens het receptje online zetten). Sporten doe ik ook nog steeds. Maar jongste heeft ineens besloten om mee te doen. En toen vond oudste het ook wel een goed idee. Dus in plaats van in mijn eentje aanklungelen met mijn dvd, zonder dat iemand op me let, zonder dat iemand ziet dat ik halverwege een serie oefeningen neerstort, ben ik nu ineens de leidster van een zomeraerobicsklasje ;) Ik maak mijn dertig dagen af. Nu eens kijken hoe ver de kinderen komen.

zomer

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...