zaterdag 29 december 2012

De nieuwe arme

Het is crisis en daarom doet een boekje als ´de nieuwe arme´ het erg goed. Ik had het boek al een paar keer in de media voorbij zien komen en wilde het wel eens lezen.

de nieuwe arme   de nieuwe arme 2

Sascha Meyer had vroeger een goede baan als styliste, maar wanneer de crisis aanbreekt, wordt ze ontslagen en lukt het haar niet meer om aan de slag te komen. Tot overmaat van ramp raakt ook haar ex-man zijn baan kwijt waardoor hij de alimentatie niet meer kan betalen. De twee komen elkaar tegen bij de voedselbank en maken daar grapjes over de situatie. Want bizar is het. Ooit genoten zij van het goede leven. Zij als styliste van vooraanstaande bladen, hij als HRM-manager. Hun riante salaris ging onder anderen op aan mooie vakanties, boodschappen doen zonder zich zorgen te maken over het eindgetal op de kassabon, een mooi ingericht huis en designkleding.

Gescheiden, een uitkering, drie opgroeiende kinderen en eten halen bij de voedselbank... Het leven is er niet gemakkelijker op geworden. En daar schrijft Sascha op luchtige, humoristische wijze over. Soms begrijp ik het financiële plaatje niet helemaal. Want hoe kun je een uitkering hebben en naar de voedselbank moeten, maar toch autorijden, naar de sportschool gaan, een dochter op paardrijles hebben en op vakantie gaan? Spekken haar ouders haar daarvoor bij? Dat wordt me niet helemaal duidelijk. De tekst is ingedeeld in kleine hoofdstukjes en de zinnen zijn ultrakort. Daardoor leest het boekje als een trein. Of ik volgende week nog weet wat er in stond, weet ik niet zeker, maar het is leuk vermaak.

Vermaak dat trouwens voor bijna iedereen realiteit kan worden. Want je kunt op een dag je baan kwijtraken en een nieuwe baan vinden is lang niet meer zo vanzelfsprekend als het een tijdje geleden nog was. Daarbij zijn de kosten van het dagelijks leven zo hoog geworden dat het een redelijk goede baan moet zijn, omdat je het anders met de kosten nog niet redt. Ben je de veertig gepasseerd (wij!) dan wordt het vinden van een nieuwe baan nóg lastiger. Dat alles maakt dat ik me als gezin, ten tijde van de crisis, behoorlijk kwetsbaar voel.

De sombere berichten in de media maken dat gevoel van naderend onheil soms nog erger. Maar al een tijdje geleden heb ik besloten om dat naast me neer te leggen. We doen het goed als gezin. Ik weet niet wat de toekomst zal brengen, maar het heeft totaal geen zin om me daar nu druk om te maken.

2013 wordt een goed jaar. Waarom? Omdat ik dat wil ;) En ik wens iedereen hetzelfde toe.

maandag 24 december 2012

Fijne dagen!

Wij waren er echt aan toe; een paar dagen voor onszelf. De eerste dagen dat er geen school was, en er niet gewerkt hoefde te worden, waren we misschien niet op ons best. We hadden duidelijk last van eindejaarsmoeheid en daardoor waren we wat kortaf tegen elkaar, of ronduit geïrriteerd. Er waren wat kibbelpartijtjes en tijdens het regelen van de laatste praktische zaken waren we het niet over alles eens. Maar nu… nu komen die heerlijke vrije dagen er eindelijk aan. We merken dat we ons al een beetje beginnen te ontspannen en gaan straks optimaal genieten van de kerstsfeer ;)

Ik wens iedereen gezellige, ontspannende en fijne dagen toe!

zaterdag 15 december 2012

Fruit drogen

Ik weet niet hoe het kwam, maar ik kreeg ineens zin om fruit te drogen. Waarschijnlijk doordat vooral gedroogde sinaasappelschillen toch iets kerstigs hebben. En ik ben nu eenmaal vóór alles wat kerstig is ;)

Je kunt fruit drogen in de oven tot 50 °C, een uurtje zes, maar in de winter kun je het ook op keukenpapier, op de verwarming leggen. Wij hebben een verwarmingsrooster in huis, dus dit leek voor mij de gemakkelijkste manier.

De kinderen waren wat verbaasd. “Mam, waarom ligt er fruit op de verwarming?” En: “De kat zit er aan te likken!” Maar goed, dat nam ik allemaal maar op de koop toe.

Deze is zo leuk, hè.

Natuurlijk waren niet alle afgesneden plakjes even mooi en hield ik wat restjes over, maar daar wist ik dan ook wel weer weg mee.

Mijn blender was kapot en ik heb hem echt heel erg gemist. Gelukkig heb ik voor mijn verjaardag van de kinderen een nieuwe gekregen. En deze wordt bijna iedere dag één of meerdere malen gebruikt.

Maar terug naar het drogen… Je moet het wel een week ofzo laten liggen. Als je geen zin hebt om daar zo lang tegen aan te kijken, kun je er misschien beter voor kiezen om alles in de oven te drogen.

Ik vond het in ieder geval niet erg. En ik was blij met het resultaat.

De opbrengst was alleen een tikje aan de magere kant, vond ik. Misschien dat ik nog meer ga drogen. Het immers zo gemakkelijk en het resultaat is leuk. Wie weet maak ik er nog eens een krans van. Je kunt de gedroogde plakjes zelfs in de kerstboom hangen. Ook leuk: kruidnagels ertussen steken.

Voor wie zich afvraagt wat er met mijn vorige hobby gebeurt is; ja, ik brei nog steeds. Maar het kost me bloed, zweet en tranen, zeg. Ik ben bezig met een sjaal voor Hubby, maar ik betwijfel of deze ooit af komt. Gisteravond heb ik een stuk uit moeten halen, want breien en wijn drinken blijkt een slechte combi te zijn. Tja, had ik kunnen weten. Maar ook zag ik ineens dat er kleurverschil in de sjaal zat. Achteraf heb ik geleerd dat je niet alleen naar het kleurnummer op de bol moet kijken, maar ook naar het palletnummer. Dus… hm, wat doe ik nu? Verder breien met kleurverschil? Kijken of ik die ‘net ietsiepietsie-andere-kleur’ nog kan krijgen? Of het breiwerk stiekem achterover drukken in de gangkast, wat ik al vaker heb gedaan (maar dan zit ik nog met Hubby, want hij blijft maar vragen wanneer zijn sjaal af is)?

Eigenlijk wil ik niet opgeven. Ik denk er nog even over.

donderdag 6 december 2012

Sneeuwochtend

(En ja, wij zijn hier al helemaal in kerstsferen. Eigenlijk hebben we de kerstboom al 2 weken staan. Maar dat is een geheim, daar kun je natuurlijk niet mee aankomen ;D)

maandag 3 december 2012

Breien, breien…

Ik zag iemand breien en toen… toen moest ik ook weer eens. Eigenlijk ben ik helemaal geen breister. Ik heb al meerdere pogingen gedaan, maar ik brei ontzettend strak en onregelmatig en dat zorgt ervoor dat ik voortijdig de handdoek in de ring gooi.

Maar toch begon het weer te kriebelen. Ten eerste staat breien voor mij voor de ultieme winterse knusheid. Als ik aan breien denk, denk ik aan warme sjaals, lieve grijze omaatjes met breiwerk in een schommelstoel en het kleine huis op de prairie. Maar vooral denk ik aan mijn eigen oma die, als ze nu nog had geleefd, een ster was geweest op Pinterest. Want man, man, wat kon zíj breien. En in een heel hoog tempo. Ze breide niet alleen truien, tasjes, jurkjes sokken, sjaals, mutsen, knuffels en wat je al niet kon bedenken voor haar kleinkinderen, maar voor iedereen die maar in haar buurt kwam. Mijn vriendinnen liepen bijvoorbeeld ook in truien van mijn oma rond. Maar ook de buurman, de nieuwe vriend van mijn moeder en die vreemde achternicht ;) Sommige truien waren echte kunstwerken. Zo had ik een trui waar ze een soort winters schilderij op had gemaasd (heet dat zo?) van een schaatsend stelletje. Wanneer ik die trui droeg, werd ik werkelijk door iedereen aangesproken. En ouderwets was ze niet. Ze hield nauwgezet de mode in de gaten. Die modeinspiratie deed ze vooral op tijdens haar vele busritjes naar de stad (natuurlijk om wol te kopen). En als ze de indruk kreeg dat goud in de mode was, was ze in staat om een hele garderobe van gouddraad voor me te breien. Alles bijpassend en tot in de details uitgevoerd.

Je snapt, als ik aan het breien ben, stromen de herinneringen aan mijn oma volop binnen.

De tweede reden waarom ik wil breien is omdat ik graag iets doe wanneer ik tv kijk. Wij kijken in het weekend meestal een paar films. Ik geniet daarvan, maar ben dan tegelijk een beetje rusteloos. Eigenlijk ben ik niet zo van het hele lange tv kijken. Daarom leek het mij wel wat om tijdens het filmkijken te breien. En zo geschiedde…

Ik heb wel even op internet gezocht hoe ik losser en regelmatiger kan breien. Eigenlijk heeft dat vooral te maken met hoe je de draad vasthoudt. Ik heb de tips die ik vond op mijn proeflapje toegepast en hé, het helpt echt. Wat ik nu produceer ziet er al een stuk beter uit.

Toen kwam ik erachter dat er twee manieren van breien zijn. De Engelse/Amerikaanse manier (zoals wij het doen) en de Continentale wijze (ook Duitse manier). Wij slaan de draad met de rechterhand om. Brei je Continentaal, dan hou je de draad links en ´pik´ je de draad op. De beweging die je maakt is simpeler en vloeiender en heeft wel wat van haken weg. Als je het goed doet, brei je op deze manier een stuk sneller.

Hier ook een goede uitleg. Omdat ik geen verstokt breister ben, denk ik dat ik misschien nog kan switchen naar Continentaals breien. En dat ben ik nu aan het oefenen.

Oei, nooit nooit gedacht dat ik ooit zo’n lap tekst over breien zou schrijven. Haha, het moet niet gekker worden ;)

Wordt vervolgd?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...