vrijdag 15 maart 2013

Testbeeld

Ach ja, ik geef jullie maar even een foto van onze zebravinkjes, zodat jullie hier naar kunnen kijken. Helaas kan ik niet anders dan constateren dat het bloggen er weer ernstig bij inschiet. Het is hier druk, druk,druk, momenteel. Mijn hoofd staat gewoon niet naar bloggen.

Oudste is op dit moment druk op zoek naar een vervolgopleiding en dat… dat is niet bepaald gemakkelijk. Hij weet gewoon niet wat hij wil. Het enige wat we voor hem kunnen doen is hem helpen zoveel mogelijk informatie te vergaren, dus deze week zijn we al drie keer naar Zwolle gereden om scholen te bekijken. Oudste is nu zover dat hij twee opleidingen over heeft waarin hij misschien, eventueel, wellicht, mogelijk in geïnteresseerd is, maar een keuze maken lukt hem niet. Daarom heb ik hem opgegeven voor meeloopdagen en dan is het te hopen dat hij wel tot een keuze komt. Tja, het wordt nog spannend.

Met jongste gaat het ook goed, maar hij heeft het probleem dat hij zijn dagen veel en veel te vol plant, waarbij school soms in het gedrang komt. Dat heeft heftige discussies hier thuis tot gevolg en een jongste die het uiteindelijk allemaal begrijpt, maar zich dan na een tijdje toch weer stort in allerlei activiteiten die hij er helemaal niet bij kan hebben. Geloof me, ik hou ervan wanneer een kind actief bezig is, maar soms kun je ook overdrijven.

En ik… ik loop met twee blauwe ogen rond. Een paar dagen geleden kreeg ik het voor elkaar om tegen de glazen wand van een draaideur te lopen. Ik dacht dus dat daar de opening zat… Geen idee hoe ik daar bij kwam. Het gevolg van de botsing was een flinke bult op mijn voorhoofd. De volgende dag was de bult gelukkig weer weg, maar de dag daarná bleek ik ineens een blauw oog te hebben. De dag die hierop weer volgde had ik twéé blauwe ogen! Huh? Vreemd hoe het menselijk lichaam werkt. En daarbij: wat moeten de mensen wel niet denken :/
“Nou,” grapte jongste, “als iemand vraagt wat er is gebeurd, zeg je maar dat je het eten niet op tijd klaar had.” ;)
Eh, ja precies zo zie ik er uit. Gelukkig kan make-up de boel nog een beetje camoufleren. Of lijkt dat weer extra verdacht?

Trouwens, over knullige acties gesproken… Die mok, waar ik het een paar blogs geleden over had? Nou, die is kapot. Na 27 jaar heb ik hem dan eindelijk hard genoeg laten stuiteren waardoor er een oor afvloog. Vervolgens belandde mijn Ziggymok onverbiddelijk in de prullenbak. De storing in mijn motoriek speelt deze week blijkbaar flink op. En de week is nog niet om…

dinsdag 5 maart 2013

Werken onder druk

Hubby schilderde alweer een tijdje geleden de woonkamer. De schilderijtjes die boven de bank hingen haalden we eraf. Ik wilde ze ook niet terug hebben, want, zo had ik bedacht, ik zou wel even wat anders verzinnen om op te hangen. Andere lijstjes met ándere foto´s. Ik moest natuurlijk nog wel wat lijstjes kopen en de foto´s uitzoeken, maar het zou allemaal goedkomen.

Nou eh, al met al heeft het behoorlijk lang geduurd. Hubby bekeek zo af en toe mijn lijstenverzameling die ik aan het aanleggen was en vroeg dan of dat er genoeg waren en of hij ze op kon hangen. Toen het allemaal nog langer duurde, besloot hij de druk op te voeren en zei hij dat hij alles kriskras op ging hangen, desnoods zonder foto, want het duurde allemaal errug lang.

Tja, wat ik kan ik zeggen… That´s me. Alles uitstellen tot het mes me op de keel staat. Maar… dit weekend was een mooi weekend. Ik had mijn lijstenverzameling eindelijk compleet en, belangrijker nog, ik had foto´s op maat besteld die er zo in konden. Ik gaf netjes aan waar ik de spijkertjes wilde hebben en Hubby sloeg aan het boren.

Het resultaat mag er zijn, vind ik. Goed, na lange tijd naar een lege muur te hebben gekeken, oogt het wat druk, maar dat went vanzelf. Eigenlijk vind ik het al met al supergezellig staan!

Eind goed al goed, dacht ik, maar Hubby begon nu over andere lijsten die ik ook nog opgeslagen heb staan. Waar hij die op kon hangen. Ik had toch wel iets wat er in kon? Eh, tjonge, dacht ik dat ik klaar was… Ik ga eens nadenken wat ik met die andere lijsten ga doen. En dit keer is het de bedoeling dat het geen eeuwen gaat duren. Nee, ik zal mijn doortastende kant laten zien. Is voor de verandering ook wel eens leuk.

zaterdag 2 maart 2013

´Foute´mokken

Een foute mok vind ik eigenlijk net zoiets als een foute gebreide trui. Ze zijn leuk en cheesy en soms wel heel erg over de top. Ze hangen rond in je huis en ergens kan je het niet over je hart verkrijgen om er afstand van te doen.

Eén mok is wel een heel hardnekkige bewoner van mijn huis. Ik kocht hem toen ik een jaar of zestien was in een giftshop. Er staat een cartoonfiguurtje op, genaamd Ziggy. Ik kocht er destijds ook een knuffel bij van hetzelfde figuurtje en ook deze had ik tot voor kort nog.

Waarom ik die mok 27 jaar lang, tijdens al die verhuizingen heb meegesjouwd… Ik zou het echt niet weten. Ik ben geen bewaarder, maar een weggooier. Eigenlijk heeft bijna niets van vroeger het bij mij overleefd, want echt, over het algemeen pleur ik alles weg.

De beker moet ook wel van onverwoestbaar materiaal zijn gemaakt, want ik heb het vast al tig keren later vallen. Waarom  begin ik anders met een set van tien glazen en zijn daar na een paar maanden nog maar één of twee van over?

Hoe dan ook, mijn Ziggymok staat vrolijk te wezen naast de andere foute mokken in de kast. Foute mokken die het vast geen 27 jaar gaan uithouden.

Zo is daar deze mok.

Ik kan deze mok niet weggooien want A. hij is niet van mij, maar van oudste, en B. hij heeft hem cadeau gehad van een vriend en het is onaardig om een cadeautje binnen een tijdsbestek van een jaar weg te gooien.

Dan hebben we deze mok.

Oké, de tekst spreekt me wel aan, maar ik gebruik de mok zelden, want hij is echt húúúúge. Hubby kocht hem een keer voor mij in Florida, dus dat verklaart de maat. Als ik de beker gebruik, dan is dat eigenlijk meestal om soep uit te eten!

Dit is een Kerstmok waar ik het hele jaar door warme chocolademelk uit drink (ja, ook in de zomer). De mok is ooit gekocht door mijn schoonmoeder. Ze kocht er twee en omdat ook deze bekers onverwoestbaar zijn leven ze allebei nog. En… ze zijn de perfecte maat voor warme chocolademelk. De bekers zijn ondertussen wat grijs uitslagen van de vele keren dat ze in de vaatwasser zijn geweest, maar ik blijf ze gebruiken!

Er staan nog meer mokken in mijn kastjes, maar het blijft allemaal binnen de perken omdat ik er regelmatig één kapot laat vallen. Wat mokken betreft is het bij ons een soort ‘survival of the strongest’. Af en toe sta ik bij de Xenos of de Action te dralen bij de mokken. Dan wil ik er toch weer een paar in mijn mandje gooien. Maar meestal bedenk ik me weer. Meestal dus, he. Ik kan niet garanderen dat ik niet binnenkort weer met een hele foute beker thuiskom. :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...