donderdag 16 januari 2014

Wonderkat

Een week voor kerst dacht ik dat hij dood zou gaan: onze bejaarde kater van 21+. Hij lag ineens halfdood onder de kerstboom en at niet meer. In plaats  van om me vanaf drie uur te stalken voor zijn avondeten, lag hij maar te liggen. Zijn mooie rode vacht dof, zijn oogjes levenloos.

We hoopten dat hij een griepje had en dat hij vanzelf weer zou gaan eten. Maar dat gebeurde niet. Het leek wel alsof Bambam iedere dag zwakker werd. Alsof het leven langzaam maar zeker uit hem wegvloeide.

Ik deed een googlerondje en ontdekte dat oudere katten het vaak aan de nieren krijgen. Ook konden zijn symptomen wijzen op een ontsteking in zijn lichaam, las ik. Dan zou hij antibiotica moeten hebben.

Ik schrok toen ik las dat een kat maar heel kort zonder eten kan. In tegenstelling tot een hond, die wel een maand zonder eten kan, kan een kat na twee dagen al last van leververvetting krijgen.

Het was zaterdag, maar wij belden onmiddellijk dierenarts. We mochten gelijk komen. In de praktijk luisterde de dierenarts even naar ons, keek in Bambams bek en concludeerde dat hij daar een ontsteking had. ‘In laten slapen’, was haar conclusie. Was de kat jonger geweest, dan hadden ze onder narcose zijn paar laatste rotte tanden kunnen trekken, maar nu zou hij de narcose waarschijnlijk niet overleven. Bovendien zou het een behoorlijk dure operatie worden en aangezien het beestje al aan het einde was…

“Kan antibiotica helpen?” vroeg ik met mijn googlerondje in mijn achterhoofd.
”Misschien. Maar dan zal hij vast maar een kleine opleving hebben. Daarna gaat het alsnog mis,” was het antwoord.
Ik twijfelde. Man was resoluut. “De kat gaat mee terug naar huis, mét antibiotica. Bambam  verdient nog een laatste kans.”

De dagen die volgden waren niet gemakkelijk. De kerstvakantie was voorbij en man ging naar zijn werk. De kinderen naar school. En ik, ik zat nog steeds thuis met een bijna dode kat. Het leek niet veel beter met Bambam gaan. Hij had geen honger en hij zwabberde op zijn pootjes. Hubby en ik voerden hem gepureerd kattenvoer door het voorzichtig in zijn keel te duwen, zodat hij wel moest slikken. Water gaven we met een rietje.

bambam 3

Ik was bang dat Bambam, die 21jaar een geweldige huisgenootje is geweest, op een heel vervelende manier dood zou gaan. Dat hij een onnodig lange lijdensweg zou hebben omdat wij het vertikten om hem in te laten slapen. Maar man wilde per se de antibioticakuur afmaken. We hebben er woorden over gehad, dat mag je best weten, juist omdat we allebei het beste voor hem wilden.

Man had uiteindelijk gelijk. Gelukkig! Na zo’n anderhalve week, hoorde ik ineens hard gemiauw terwijl we zaten te eten. Bambam stond te bedelen om kip! Vanaf dat moment is hij langzaam maar zeker weer zijn oude zelf geworden.

Wij kunnen ons geluk niet op en dat valt te merken. Bambam hoeft tegenwoordig maar te miauwen of zijn eten wordt geserveerd. Hij mag op bed slapen, wordt als een prins rondgedragen, wordt gemasseerd en geaaid. We staan in de supermarkt urenlang op de dierenafdeling om de lekkerste seniormaaltijden voor hem te selecteren. We komen hem weer tegen op straat en staan dan hardop tegen hem te praten. We vertellen hem keer op keer dat we zo blij zijn dat hij nog leeft en niet in de koude grond ligt. Dat hij de beste kat van de wereld is en o, of hij misschien nog een stukje kip wil…
Onze verwende prins is weer teruggevallen op zijn oude trekjes. Hij loopt weer de hele dag te kletsen, wil zo´n honderd keer per dag in of uit het huis gelaten worden, slaapt dicht tegen zijn mattie hond L. aan en is geobsedeerd door zijn maaltijdschema ♥

Mijn conclusie? Dierenartsen zijn niet te vertrouwen en mijn kat is onsterfelijk. O, en heel heel soms heeft mijn man gelijk. Maar daar maken we geen gewoonte van ;)

13 opmerkingen:

  1. Gelukkig dat katten zo lekker eigenwijs zijn, hé.
    Bambam, nog vele verwendagen zijn je gegund!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een moeilijke beslissing bij de dierenarts, maar gelukkig heeft je man doorgezet!! Super dat Bambam toch weer is opgekrabbeld en langzaamaan de oude begint te worden. Wat zullen jullie blij zijn dat jullie toch voor de antibiotica zijn gegaan. En natuurlijk ga je zo'n beestje dan extra verwennen en aandacht geven. Ik hoop dat jullie nog een hele poos van Bambam mogen genieten!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Blij tehoren dat BamBam weer de oude is! Ik heb verschillende keren uitslagen gekregen van dierenartsen die ik niet vertrouwde. Zelf het een en ander uitgevogeld waardoor er geen onnodige ingrepen nodig waren.
    Hier in de U.S hoef je alleen maar de deur van de dierenarts praktijk te openen en er ligt een rekening klaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat fijn dat Bambam er nog is! En fijn dat je verder geen gewoonte maakt van dat gelijk van je man. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gek hè? Dat dit kan. Wij hebben ook zo'n wonderkat. Hij was ten dode opgeschreven in september en is helemaal weer opgeleefd. Gewoon met niks. Geen antibiotica. we hadden Dexamethason meegekregen om hem wat op te kunnen peppen. Maar dat bleek niet eens nodig.Hij doet alles weer :-)
    Geniet nog maar lekker van jullie BamBam en leg 'm maar goed in de watten.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een feest is dat he? Ik herken dat - ik heb hetzelfde ooit meegemaakt met mijn Sheba (18+). Uiteindelijk moest het er toch van komen maar de verlenging was heel mooi en ik heb haar toen ook waanzinnig verwend. Ik kocht zelfs biefstuk voor d'r, alles om haar maar enthousiast en levendig te houden. Ik hoop dat BamBam nog een hele tijd bij jullie is!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat fijn dat BamBam weer de oude is!!
    Niet alleen dierenartsen zitten er geregeld naast, ook normale artsen!!
    Goed dat jullie zo gehandeld hebben.
    Geniet maar lekker van elkaar :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Fijn joh dat Bambam er boven op is gekomen! Wel al een oud baasje zeg, hij doet me denken aan mijn eigen rode kater maar die is helaas vorig jaar op 11 jarige leeftijd gestorven...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Leuk beschreven. Fijn dat het goed is gekomen! :)
    En wat een super lieve foto !

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heerlijk die opleving van BamBam! Dat hij nog maar jaren mag meegaan, want het verdriet van een kat die zo lang bij je gewoond heeft is verschrikkelijk.... :-( #ikmisPeeweePoes

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Gewoon een glimlach hier op mijn gezicht, geweldig mooi dat Bambam deze crisis overleefd heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat fijn dat je man besloot dat hij nog een laatste kans verdiende en dat de ab zijn werk heeft gedaan. Ik hoop dat Bambam nog een tijd bij jullie mag zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. wonderkat indeed, 21+!! kan natuurlijk geen jaren meer duren.. maar geniet er nog maar even lekker van ^^

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...