donderdag 30 oktober 2014

Things I love thursday: herfstkleuren!

We mogen niet klagen over de temperaturen die we nu eind oktober hebben, maar toch heb ik maar even de mand met sjaals, mutsen en handschoenen opgediept. Want je zult zien, straks daalt de temperatuur ineens flink en kom ik op het laatste moment tot de ontdekking dat er handschoenen kwijt zijn, of dat iemand hier niet eens een muts heeft.

Maar goed, nu nog even genieten van de milde temperatuur, de prachtige najaarskleuren en het bibberige zonnetje dat af en toe om de hoek komt kijken.

Deze prachtige boom (Amerikaans esdoorn) staat in een hoek van de tuin. En in de herfst zijn de bladeren roder dan rood. Mooi!

Alle bloemenpracht is te danken aan man die nog steeds zijn groene vingers heeft.

 Lester Hond L. wil graag zijn gewoonte voortzetten om in de middag een paar uurtjes in de tuin te verblijven. Nu kan het in ieder geval nog.

Dit jaar heb ik trouwens absoluut geen last gehad van het verzetten van de klok. De andere gezinsleden heb ik er ook niet over gehoord. Het scheelt natuurlijk dat we om te beginnen al een uurtje extra konden slapen. Maar toch kan het verzetten van de tijd best verkeerd vallen. Maar dit jaar… geen last van!

Er staan zoveel bloemen buiten, dat ik vind dat ik er best een paar voor binnen mag stelen.

Als ik met hond L. loop heb ik drie  vaste routes. Route 1 is een kort rondje in de buurt van het huis. Route twee is een stuk van ongeveer een half uur door een nabijgelegen parkje en route 3 is wandeling van ongeveer 50 minuten en gaat langs onderstaande gracht: langs de ene kant heen, dan de brug over en langs de andere kant terug. Hond L. is niet gek en schrijft zich het liefst in voor route 3. Hij weet welke afslag hij daarvoor moet hebben en als ik alleen al in de buurt van die afslag kom, begint hij als een dolle te trekken om me mee naar route 3 te krijgen, desnoods met geweld.

 
Natuurlijk krijgt hij regelmatig zijn zin. Wandelen is niet alleen goed voor hem, maar ook voor mij. Dat er komende herfst en winter dus maar veel route-3-wandelingen mogen komen :)  En wie weet, misschien gaan we nog wel eens wild doen en komt er een nog langere route 4. Zal hond L. niet erg vinden!

{Mocht iemand me trouwens missen op Twitter: ik heb mijn account opgezegd (voor nu in ieder geval, want zeg nooit nooit). Ik zat er gewoon bijna niet meer op. Eigenlijk stuurde ik alleen nog maar een tweet de wereld in wanneer ik een blog had geschreven, wat op de een of andere manier ook een beetje cheap aanvoelde :) Regelmatig zeurde het in mijn hoofd dat ik weer eens moest twitteren. Maar ja, voor wie eigenlijk? Het leek me logischer om de boel op te zeggen, dus uiteindelijk heb ik dit gedaan. Op Instagram ben ik nog wel te vinden.}

woensdag 29 oktober 2014

Miniportretjes

Ik ben nog steeds gek op mijn doodleboek. Op internet zie ik zo vaak leuke dingen om te tekenen, maar dan heb ik geen flauw idee hoe ik het aan moet pakken om hetzelfde soort resultaat te krijgen. Maar in dit boek wordt het allemaal op simpele, toegankelijke manier uitgelegd.

Er is een hoofdstuk dat ´Sweet little portraits´ heet en al toen ik het boek net in mijn bezit had, wist ik dat ik me een keer aan soortgelijke portretjes wilde wagen, want het voorbeeld in het boek ziet er ontzettend leuk uit.

Wat je nodig hebt:

- Papier
- Een dikke rode stift
- Een dunne rode stift/fineliner
-Een zwarte fineliner

 

Hoe:

- Teken eerst een cirkel of een ovaal.
- Daarna de buitenlijn van je figuurtje. Kleur de ruimte tussen de buitenste rand en de contourlijn van je figuurtje in.
- Teken met de rode fineliner details op het figuurtje.
- Maak af met wat zwarte accentjes.

Ik heb het zelf wel eerst in potlood gedaan. Na een paar mislukkingen merkte ik dat dit voor mij gewoon beter werkt.

Het is heel gemakkelijk om te doen, maar het effect is ontzettend leuk. Ik was zelf nooit op iets als dit gekomen, dus dan is een boek als dit handig.

Dit is mijn resultaat:miniportretjes tekenen

miniportertjes tekenen  miniportretjes tekenen Het hondje is mijn favoriet :) Het effect is ook zo leuk geworden omdat de rode Poscamarker, die ik heb gebruikt voor de ingekleurde rode vlakken, een heel mooi geschilderd resultaat geeft (het is dan ook een verfstift). Het is de enige Poscastift die ik heb, maar ik denk dat ik er nog een paar ga kopen. Hoe leuk was het resultaat wel niet geweest wanneer ik een roze kleur had gebruikt of lichtblauw?

Ik ben in ieder geval voor de komende regenachtige dagen onder de pannen!

maandag 27 oktober 2014

Bijna volwassen

Deze week heb ik studiefinanciering voor oudste aangevraagd. Kleine kinderen worden groot. Het is een gek idee om te bedenken dat hij straks volwassen is. Nou ja, echt volwassen ben je naar mijn mening op je achttiende toch echt niet, maar het gaat in ieder geval hard.

Dat hij ouder wordt, blijkt uit heel wat dingen.

Zo gaat hij later dan ik naar bed. Wanneer ik begin te knikkebollen en besluit mijn bejaarde lijf naar boven te slepen, begint zijn avond nog maar net. Bij wijze van spreken.

Laatst gaf hij een klap op de lichtschakelaar om het ganglicht uit te doen. Het licht ging inderdaad uit. En het kastje rondom de schakelaar viel in stukjes uiteen op de grond. Wat kan ik zeggen? De knul kent zijn kracht nog niet.

De eerste keren dat hij met de trein naar zijn school in Zwolle moest, belde hij me wel eens op. Zijn trein was dan met vertraging in een tussenliggende plaats blijven steken en hij wist niet wat hij moest doen. Nu hoor ik nooit meer wat van hem. Zijn ov-chipkaart brengt hem overal en voor treinen door het land draait hij zijn hand niet meer om.

Zijn beste vriend heeft onlangs zijn rijbewijs gehaald. De twee knullen gingen laatst weg. Per auto. Oei. Daar was ik nog niet klaar voor, eigenlijk. Maar het gebeurt, vroeg of laat. En wat doe je ertegen? Niets, helemaal niets.

Hij loopt niet meer met een melksnor rond die ik dan vertederd met een doekje kan wegvegen, maar heeft een soort van baard, wat tegenwoordig zo hip is. Gelukkig niet zo’n lange, maar van een halve centimeter ofzo. Staat hem nog best leuk ook. Knuffelen met hem prikt tegenwoordig.

Hij is nog steeds niet gek op groente, maar hij eet het in ieder geval op. De tijd dat hij letterlijk de bloemkool uitkotste (ik: nog één hapje, dan, nog één hapje. Kom op, je moet nog groeien. O SHIT, wat doe je nu!) ligt ver achter ons.

Verder is hij lang, breed en heeft hij een kalme, rustige uitstraling (helaas ‘s morgens vroeg een beetje te kalm, want hoe kun je nou vijf minuten voordat je trein vertrekt de deur uitgaan? Dat is nog een aandachtspuntje, zeg maar). Hij is het soort man waarbij je geheimen voor altijd veilig zullen zijn. Wanneer hij ziet dat je moe bent, zal hij niets zeggen, maar ineens staat hij naast je om je te helpen. Oudste stáát ergens voor, is altijd honderd procent zichzelf en heeft zelf niet door hoe geweldig hij eigenlijk is (mijn bescheiden mening als moeder :D).

Dus ja, je kunt best stellen dat ik hartstikke trots ben!

zaterdag 25 oktober 2014

Boek: Weg met de warboel

Onlangs las ik het boek Weg met de warboel van Karen Kingston Het huis begint hier namelijk weer een beetje verstopt te raken en ik kan wel wat opruiminspiratie gebruiken.

Het boek begint een beetje zweverig. Karen Kingston heeft eerder een boek over Feng Shui geschreven en ik moet heel eerlijk zeggen dat ik daar niet veel mee had. Ik had altijd maar een vaag idee van wat Feng Shui was. Ik dacht dat het inhield dat er strakke regels waren over waar je bijvoorbeeld een vaas plaatste en dat het allemaal vooral met bijgeloof had te maken. Maar ook in dit boek vertelt Karen erover en al lezende begon ik er toch een beetje warm voor te lopen. Feng Shui gaat vooral over hoe de omgeving je geluk kan beïnvloeden.

Een aantal dingen die Karen in dit boek aanraadt

• Geen spullen met negatieve associaties bewaren. Ze brengen warboel in jouw ruimte en jouw geest. - Helemaal mee eens

• De doorgang naar je voordeur niet te vol zetten, de kapstok niet te vol hangen. Je belemmert de stroom van energie die in- en uitgaat. Je beperkt de stroom kansen die jouw kant opkomt en belemmert je vooruitgang in de wereld. - Hmm, een beetje dik aangezet naar mijn mening, maar het voelt wel een stuk lekkerder wanneer je je huis uit kunt lopen zonder over de troep te struikelen.

• Weg met rommelkamers, rommelzolders en rommelhokken. Zo’n ruimte in je huis straalt alleen maar sombere energie uit - Yes, nu ik dit lees wil ik mijn hele zolder weggooien. Waarom bewaar ik al die koffers en dozen met troep? Sombere energie? Klopt als een bus!

• Hou op met dingen te bewaren voor het geval dat. Dit gedrag heeft vooral te maken met een gebrek aan vertrouwen in de toekomst. Leer spullen los te laten. En als je opeens weer iets nodig hebt, zul je merken dat het vanzelf weer naar je toekomt. – Dat weer naar je toekomen klinkt wat zweverig. Ze kan ook zeggen dat je via Markplaats vast wel weer een goedkoop vervangend iets op de kop kunt tikken. Voor de rest ben ik zelf niet zo van het bewaren, dus weg met de zooi!

In het boek wordt iedere ruimte in huis apart behandeld. Maar het gaat ook over het opruimen van je mentale, spirituele en emotionele warboel.

Karen zegt dat de toestand van je huis iets zegt over je gemoedstoestand. Een opgeruimd huis staat meestal voor een opgeruimd leven. Iemand die in huis zijn zaakjes op orde heeft, heeft dat voor de rest meestal ook. Ook leven deze mensen vaak gezonder. Dikke mensen hebben volgens haar bijna altijd een huis vol troep (da’s geen subtiele uitspraak, nee, en ik weet niet zo net of het wel klopt). 

Bron

Hoe chaotischer je leven, hoe chaotischer je huis; wat mij betreft is dat helemaal waar. En als ik het gevoel heb dat ik het leven niet in de hand heb, krijg ik een zware behoefte om thuis de keukenkastjes op te ruimen en de kledingkast uit te spitten. Dat geeft me het gevoel dat ik de boel beter onder controle heb.

Karen raadt aan om met een klein stukje van je huis te beginnen, want dat werkt motiverend. Ruim dus eerst een la op, of een klein kastje. Het fijne gevoel dat je hebt na het volbrengen van je taak motiveert je om aan een nieuw (groter) project te beginnen.

Ik had wat meer praktische tips in dit boek verwacht. Die komen uiteindelijk wel aan de orde, maar toch in mindere mate. Maar ik moet zeggen dat het verhelderend werkt om de boel eens anders te bekijken en dat dit ook inspireert tot opruimen. Wat mij betreft is het dus zeker wel een nuttig boek.

De eerste volle vuilniszak heeft mijn huis al verlaten. Het is de bedoeling dat er de komende weken nog een flink aantal volgen!

donderdag 23 oktober 2014

Things I love thursday

Al geruime tijd zie ik dit thema op verschillende blogs langskomen. Het komt er op neer dat je donderdagblog gewijd is aan de leuke dingen die je de afgelopen zeven dagen zijn bijgebleven, al surfend over het internet of in real life. Niet moeilijk dus, wel leuk!

Mijn donderdagfavorieten:

 Nou ja, leuk… LEUK… dit verhaal over de laatste dag uit het leven van een hond is eerder mooi en aangrijpend. En omdat we zelf een hondje hebben voor mij ook wel verdrietig want automatisch vraag ik me af wanneer wij dit met onze hond gaan meemaken. Ik moet er voorlopig even niet aan denken! Hoe dan: zorg dat je tissues bij de hand hebt voordat je gaat kijken!

♥ Bijna ieder herfst krijg ik een heel kneuterig gevoel over me en wil ik ineens pantoffels aan en bij de verwarming breien. Dat ik niet echt kan breien vergeet ik dan maar voor het gemak even. Meestal kwam ik niet verder dan een lapje. Vorig jaar maakte ik zomaar een sjaal af. Mijn breikunsten hebben zich helaas nooit verder geëvolueerd. Maar nu is het tijd voor een volgende stap. Want wat dacht je van mokwarmhouders? En wat dacht je van deze leuke voorbeelden? Ik ga in ieder geval een leuk patroontje uitkiezen!

♥ Ik kijk op dit moment de serie ‘Orange is the new black. Het is een beetje het Desperate Housewivesgevoel, maar dan in de gevangenis. De serie draait om Piper Chapman die veroordeeld is tot 15 maanden cel na het transporteren van drugs. Ze komt als een naïef, lief meisje de gevangenis binnen, maar al snel weet ze zich aan te passen aan het harde gevangenisleven.
Ik kijk eigenlijk nooit tv in bed, maar van deze serie kijk ik graag een deeltje op mijn laptop voor het slapen gaan. Ontspannend, vermakelijk en verslavend!

♥ Als ik dan toch gezellig met mijn favoriete serie in bed lig, dan kan ik de boel net zo goed een beetje gezellig maken. Hier staan een aantal leuke ideeën om je bed extra cozy te maken. Het leukste vind ik nog wel dat de schrijfster er een aantal foto’s van relaxende honden tussen heeft weten te proppen. Perfect! :)

♥ Op de Facebookpagina Humans of  New York staan persoonlijke, rauwe verhalen van inwoners van New York. Ik heb veel bewondering voor de vastbeslotenheid van deze man.

♥ Vaak zit het huis bij ons vol. Als ik dan achter mijn computer zit en rustig wil schrijven, ofzo, luister ik vaak naar het geluid dat bij dit filmpje hoort. Dan kan ik me tenminste concentreren. En heel stiekem verkeer ik dan toch nog een beetje in zomerse sferen.

maandag 20 oktober 2014

Docu: Secrets of Body Language

Ik keek laatst deze documentaire over body language en ik vond het behoorlijk interessant.

Wist je dat 7% van wat je op een ander overbrengt verbaal is en dat 93% via lichaamstaal gaat?

Ik let er bewust meestal niet zo heel erg op, maar onbewust neem ik wel het nodige waar. En soms is iemands manier van doen zo opvallend dat ik het wel degelijk bewust zie. Ken je dat dat je met iemand in gesprek bent en die persoon je van top tot teen opneemt? En wanneer hij of zij klaar is, gewoon nog eens? Ik voel me dan altijd heel erg ongemakkelijk, heb dan altijd de neiging om mijn kleding recht te trekken en naar een spiegel te rennen om te kijken of mijn mascara niet is uitgelopen.

Ook vervelend is het wanneer je met iemand praat en de persoon je gewoon helemaal niet aankijkt, soms bij het onbeschofte af.

Ook wel eens meegemaakt: je stelt iemand een vraag en de persoon geeft je partner antwoord (eigenlijk gaat dit met name over mannelijke verkopers), alsof jij zelf onzichtbaar bent. Ik weet maar al te goed wat die lichaamstaal betekent: nou, mevrouwtje, u bent niet van belang hoor. Meneer begrijpt niet dat het vaak zo is dat als het vrouwtje niet blij is, er niets wordt gekocht. Sorry meneer!  *sluwe grijns*

Al bij al is het best een interessant onderwerp om je eens in te verdiepen. Wat ik ook met name intrigerend vond was de waarde van micro-expressie. Een micro-expressie, is een uitdrukking op het gezicht die soms maar een microseconde te zien is. Iemand kan met een blij gezicht een verhaal vertellen, maar als je goed kijkt, betrekt het gezicht ineens heel even. Experts zeggen dat de werkelijke gevoelens er letterlijk ‘doorheen sijpelen’. Ik zou geneigd zijn te denken dat het niets betekenen heeft, maar die micro-expressies geven vaak de werkelijke gevoelens van de persoon weer en zijn erg belangrijk.

Ik ben niet goed in toneelspelen, dus ik denk dat mijn lichaamstaal al snel van alles en nog wat verraadt. Ik zou dus nooit met een moord wegkomen. Maar misschien kan ik mijn talenten aanwenden om iemands gezicht perfect af te lezen, zodat ik in ieder geval weet bij wie ik uit de buurt moet blijven. Nog  even oefenen maar?

Bekijk de documentaire hier.

zaterdag 18 oktober 2014

How to doodle, drie stappen

Het tekenen is de afgelopen tijd blijven liggen. Ik had er geen rust voor. Laten we maar zeggen dat het leven even niet saai genoeg was ;) Maar ik miste het om gewoon even met het verstand op nul wat op papier te zetten, dus ik vond dat ik het weer op moest pakken.

Een tijdje geleden kwam ik een doodletutorial tegen op YouTube. Deze tutorial leert je hoe je in verschillende stappen een grappige doodle kunt maken. Het eindresultaat ziet er al snel indrukwekkend uit. Door het doorlopen van verschillende stappen is de uitvoering niet al te moeilijk.

Bij stap 1 teken je verschillende figuurtjes en elementen (bijvoorbeeld een milkshakebeker) op papier. Knip ieder figuurtje apart uit. Bedenk ook een quote of tekst die je ook uitknipt.

diy: doodle

 

Bij stap 2 leg je alles op een papier. Verleg de figuurtjes net zo lang totdat je tevreden bent over de opstelling. Teken daarna alles na op een leeg papier. Hier ging het bij mij een beetje mis. Mijn uiteindelijke tekening is heel anders geworden dat het opgeplakte resultaat op papier, haha. Ik heb zelfs achteraf een paar figuurtjes weggelaten. Maar de basis is wel hetzelfde gebleven. En uiteindelijk heeft het me toch geholpen om het op deze manier te doen.

Stap 3: Vul de witte ruimtes op met motiefjes, bv streepjes rondjes en krullen.

Tip 1: Geef de karakters verschillende gezichtsuitdrukkingen (hier ben ik zelf achteraf gezien een beetje in tekort geschoten. Bij mij kijken ze allemaal stomverbaasd).

Tip 2: Zorg dat je figuurtjes zoveel mogelijk met elkaar in verbinding staan. Laat ze bv  op elkaar staan, elkaar aanraken en naar elkaar kijken.

Ik heb met opzet mijn eigen figuurtjes voor de tekening gebruikt en niet de figuurtjes uit de tutorial, zodat het eindresultaat origineel is en echt van mezelf. Had ik nog kleine kinderen gehad, dan had het resultaat op de kinderkamer best aan de muur gekund!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...